Long-Covid Patiënten zijn best een dure groep. Als je uitgaven aan de WIA wilt verlagen, moet je misschien deze groep helpen.
We weten hoeveel mensen er een WIA-uitkering ontvangen vanwege Long-Covid (15.500*)
Dat komt geschat neer op 350 mln per jaar. (zie voetnoot)
Daar staat tegenover de investeringen in zorg en onderzoek voor deze groep:
– Voor de experise-klinieken in totaal 27 mln (dus niet per jaar)
– Voor het onderzoeksprogramma 2023-2028 is in totaal 40 mln dus ruwweg 8 mln per jaar.
Eén jaar aan kosten voor uitkeringen is ongeveer vijf keer het 𝐭𝐨𝐭𝐚𝐥𝐞 𝐦𝐞𝐞𝐫𝐣𝐚𝐫𝐢𝐠𝐞 𝐛𝐮𝐝𝐠𝐞𝐭 voor zorg en onderzoek voor PAIS-patiënten.
Als onderzoek zorgt voor een vermindering van 2% in de arbeidsongeschiktheid, heb je het er al uit.
Ik vind het zelf volstrekt onbestaanbaar dat we een groep patiënten die zo ziek zijn zo in de kou laten staan. Maar als je dat ethische argument niet overtuigend vindt, misschien helpt dan het kostenplaatje.
Deze berekening is een absolute ondergrens van de kosten van PAIS voor de maatschappij, het betreft één uitkering voor één van de PAIS. Kosten door verlies van werk, zorgkosten, uitgaven aan andere uitkeringen, effecten op mantelzorgers, het zit allemaal niet in dit getal. En toch geeft dit kale getal wel al helderheid over de waarde van onderzoek.
Voordat de minister van VWS herhaalt dat ze geen geld op de begroting heeft, moet ze mss eens met haar collega’s van SZW en Financiën in gesprek over wat wijsheid is.
* Eén van de weinige gemeten datapunten m.b.t. Long-covid. Vrijwel alle andere cijfers zijn schattingen. Voor andere ziektes die ook behoren tot de Post-Acute- Infectie-Syndromen (PAIS) zoals ME, Q-koorts etc weten we nog minder. We weten niet precies hoeveel mensen er ziek zijn, hoeveel mensen er dagen-, weken-, maandenlang in het donker liggen. Je kan beargumenteren dat het gebrek aan meten in zichzelf al een vorm van verwaarlozing is, maar dat is een ander stukje.
**Voetnoot Berekening:
- Aannames:
- Modale loonhoogte fulltime werkweek 48.000.
- Aantal gemiddeld gewerkte uren 32 (aka 0,8 werkweek)
- Volledig arbeidsongeschikt = uitkering twv 70% van loonhoogte (ondergrens, IVA is hoger)
- Gedeeltelijk arbeidsongeschikt = uitkering twv 35% loonhoogte (wss te hoog, gebaseerd op zwaartepunt bij 50% AO en relatief hoge arbeidsdeelname van deze groep)
Totale som =
(Modaal loon X gemiddeld werkweek X 15.000 X 0,75 * 0,7)
+
(Modaal loon X gemiddelde werkweek X 15.000 X 0,25 * 0,35)
- Wss ligt door de structurering van de WIA het modale loon voor volledige uitkering wss hoger. Voor WGA heb ik aangenomen dat deze mensen gemiddeld 35% van oorspronkelijke loon als uitkering krijgen. Dat is een natte vinger-schatting. Verdere beperkingen van dit cijfer: Veel mensen met long covid hebben geen recht op WIA (studenten, zelfstandigen, etc), Long-covid wordt niet altijd juist (h)erkend, en voor alle andere PAIS hebben we nog minder gegevens.Deze berekening houd geen rekening met o.a. Man-vrouw verschillen, en de effecten van WIA bij beoordeling arbeidsongeschiktheid nav hoogte inkomen. Bij twijfel heb ik de kosten lager ingeschat. Deze berekening is indicatie van een ondergrens.
Geef een reactie